Mentorschap

Mentorschap

Beschermingsmaatregelen
Iedere meerderjarige persoon in Nederland heeft het recht zelfstandig zijn zaken te regelen en beslissingen te nemen. Het gaat dan bijvoorbeeld om het kopen van een TV, het huren van een huis maar ook om de keuze waar je wilt wonen en welke medische behandeling je wel of niet wilt ondergaan.
Er zijn mensen die de gevolgen van deze keuzes en daden niet goed kunnen behartigen vanwege lichamelijke of psychische beperkingen. Dat kan een tijdelijke situatie zijn, maar vaak ook blijvend. Om te voorkomen dat deze mensen zichzelf of anderen daardoor in problemen of zelfs gevaar brengen, zijn in de wetgeving beschermingsmaatregelen opgenomen. Door de toepassing van mentorschap wordt de betreffende persoon officieel handelingsonbevoegd verklaard voor duidelijk beschreven handelingen.

Mentorschap
Als maatregel ter bescherming tegen niet-vermogensrechtelijke problemen dient het mentorschap: De mentor neemt beslissingen in alle zaken die betrekking hebben op de verzorging, verpleging, behandeling en begeleiding van de betrokkene. De mentor mag ook handelingen voor de betrokkene doen zoals het inkijken van het patiëntendossier. Hierbij treedt de mentor dus op namens de betrokken persoon.

Het is niet zo dat de betrokkene niets meer te zeggen heeft over de behandeling en dergelijke. De mentor heeft de opdracht om de betrokkene zoveel mogelijk bij zijn werkzaamheden en beslissingen te betrekken.

Benoeming van de mentor
Mentorschap kan worden aangevraagd door de betrokkene zelf, de echtgenoot of partner, naaste familieleden of de zorginhoudelijk verantwoordelijke. Daarnaast kan ook de leiding of het bestuur van een instelling waar de betrokkene langdurig verblijft mentorschap aanvragen. Hierbij moet dan wel aangegeven worden waarom het mentorschap niet door een van de andere bevoegde personen aangevraagd wordt.
De aanvraag wordt gedaan bij de kantonrechter. Deze benoemt een mentor. De kantonrechter houdt ook toezicht op de bewindvoerder. In de praktijk bemoeit de rechter zich echter niet met de uitvoering van het mentorschap. Eens in de 5 jaar wordt de mentor verzocht een evaluatie in te dienen bij de rechtbank.

Werkzaamheden van de mentor
De mentor ziet toe op het welzijn van de betrokkene en neemt daarin beslissingen. Dit is heel algemeen gesteld. De invulling van het mentorschap hangt sterk af van de persoon van de mentor. Het is van belang dat men zich realiseert dat de mentor geen hulpverlener is maar een toezichthouder. De mentor maakt keuzes die passen bij de betrokkene en die in zijn/haar belang zijn.
In de huidige maatschappij met zorgovereenkomsten, zorgzwaartepakketten en een grote variatie in begeleiding, is van belang dat de mentor voor een goede uitoefening van zijn taak beschikt over een brede ervaring met zorgverleners, zorgkantoor en andere overheidsinstellingen.

In de praktijk bestaan de werkzaamheden van de mentor uit:
-  Begeleiding van de aanvraag van het mentorschap en de begeleiding van de cliënt bij de zitting van de kantonrechter (in de rechtbank of aan huis).
-  Overleg met zorgverleners, instelling, enzovoort over de aanpak van de zorg voor de betrokkene.
-  Beoordeling van de uitvoering van de zorgplannen en eventuele aanpassing daarvan.
-  Aanvragen van zorg, hulpmiddelen, enzovoort
-  Beslissingen nemen over zaken zoals
. het al dan niet uitvoeren van medische handelingen
. opname in een instelling, verpleeg- of verzorgingshuis
. wijzigingen in de zorgverlening

Vergoeding
De mentor heeft recht op een vergoeding van de gemaakte kosten en beloning voor zijn werkzaamheden. Over de hoogte van deze vergoeding en beloning heeft de staatssecretaris van Veiilgheid en Justitie een regeling opgemaakt. Wij hanteren voor de vergoeding deze regeling. De hoogte van de bedragen vindt u bovenaan deze website onder de kop “werkwijze” –> “tarieven”. Wanneer de betrokkene geen of zeer weinig eigen vermogen heeft en een inkomen heeft op of rond het bijstandsniveau, dan kan voor de vergoeding eventueel een beroep gedaan worden op de bijzondere bijstand.